Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα. Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα. Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Παπαδάκης που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και κλαίει και τρέχουν και οι μύξες του.

Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι.

Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.

Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.

Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ’ όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι’ αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».
Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Άμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.

Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».

Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, [Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου;] Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα.

Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλιας απ’ όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά-μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη. Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά τελικά κάνανε μια κυρία Φώφη.

Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες του σκι. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν.
Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν. Εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον.

Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση αυτή να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Μικρό Νικόλα.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!

ΥΓ: πηγή  http://pinnokio.blogspot.com

ΥΓ2: Το έχω αφήσει εδω και λίγο καιρό το μπλογκάκι …που θα πάει θα ξαναπάρω μπρός.

ΥΓ3: Μακάρι να υπήρχαν διακόπτες στο μυαλό μας που να τερμάτιζαν αυτά που θέλουμε και δεν μπορούμε να έχουμε

Θα είμαι σύντομος σήμερα γιατί γράφω ότι γράφω για να συνοδεύσω το φοβερό trailer στο τέλος του post. (άσε κάτω το scroll , σε βλέπω! )

Αλλά παρόλαυτά θα προσπαθήσω να είμαι και εντός θέματος…οπότε έχουμε και λέμε:

Έχετε πετύχει ποτέ ταινία που ο τίτλος της ο Ελληνικός είναι αλλού για αλλού από τον Αγγλικό?

Μπα δε νομίζω :p

Το περιστατικό που μου την έσπασε τις προάλλες είναι ότι έψαχνα να βρώ τον τίτλο  μιας ταινίας που είχα δεί από παλιά και θέλησα να την προτείνω σε μία φίλη. Ο λόγος για το ” The Shawshank Redemption ” .

Ίσως την έχετε δεί , πολύ καλή ταινία με τον Tim Robbins αλλά το πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσα να θυμιθώ τον τίτλο της με την καμία , γιαυτό και προσπάθησα  με άλλους τρόπους.  Θυμόμουν ότι το imdb.com την είχε κατατάξει μέσα στις καλύτερες 250 ( άσε το scroll κάτω …σοβαρά τώρα!!)  οπότε και την έψαχνα στην αντίστοιχη κατηγορία , βρέ μια μια να βλέπω τους τίτλους…τίποτα δεν μου τη θύμιζε! wtf ?  Αφού είδα και απόειδα βάζω από περιέργια την πρώτη της κατηγορίας …” Τελευταία Έξοδος Ρίτα Χειθγουρθ ”

Όπως καταλαβαίνετε είδα φάτσα φόρα τον Tim…ποιό είναι το πρόβλημα σας  βρέ απανταχού τύποιπουκανονίζουντοόνομαστιςταινίες?εεΕ? Δεν μπορούσατε να το πείτε η ” Τελευταία έξοδος του Τιμ Ρόμπινς” ή έστω “Hey Tim ,πότε βγήκες? ”

Παρόμοια παραδείγματα

Monty python and the Holy Grail —> Οι ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης

..And now for something completely different —-> Ο κύκλος των βλαμμένων ποιητών

Και τώρα η μεγαλύτερη στιγμή του παγκοσμίου κινηματογράφου και υποκριτικής.Ο λόγος που θα διαβάσατε τις παραπάνω μπαρούφες που έγραψα… Το τρειλερ που θα ταράξει τα νερά…με τη δική μου πινελιά

o fellos – trailer by mimiz
Ανέβηκε από theStrangeMindOf. – Κάντε κλικ εδώ για περισσότερα αστεία video.

ΥΓ: θέλω μόνο θετικά σχόλια
ΥΓ2: Το youtube τον παίρνει, μου πήρε 1 ώρα μέχρι να καταλάβω ότι λόγω πνευματικών δικαιωμάτων δεν άφηνε να δούν το βινεάκι όλοι! Viva la dailymotion !!!
ΥΓ3: μια άλλη version του τρέιλερ μπορείτε να δείτε εδώ

Πρόκειται για την εξέλιξη στον χρόνο , της συμβίωσης των δύο φύλων….δηλαδή με ποιούς τρόπους γινόταν την εκάστοτε εποχή το γνωστό σε όλους πέσιμο και πόσο επιτυχημένο ήταν!

Πράγματι its too complicated!

Θα ξεκινήσω από την αρχή,λόγω όμως της επιστημονικής προσέγγισης του θέματος το πρώτο δείγμα  είναι οι αρχέγονοι homo sapiens.

30.000 B.C. -5.000 B.C.

Εδώ τα πράγματα είναι πολύ απλά , δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από ένα στοιβαρό και καλό ρόπαλο για να υπάρξει ερωτική ανταπόκριση του θυληκού πρός το αρσενικό…όχι δεν ήταν κάτι αντίστοιχο με ένα ακριβό αυτοκίνητο σήμερα , αλλά ένα πολυπόθητο εργαλείο που όποιο αρσενικό το κατείχε μπορούσε ,κυριολεκτικά να ρίξει το θυληκό στο έδαφος και να το σύρει στην σπηλιά του με την άνεση της παροδικής λιποθυμιάς ,αφού δεν υπήρχε σχεδόν καμιά αντίσταση. Το concept φαίνεται στην ακόλουθη εικόνα.

Πιστεύετε επίσης ότι σε μερικές περιπτώσεις υπήρχαν και οι πολύ πιασάρικες ατάκες  του τύπου : ουγκουμπουυυυύ, me tarzan you jane  και …δες εκεί ένα πουλάκι …..ΓΚΝΟΥΥΥΥΥΥΠ!!

Αποτέλεσμα: 100% επιτυχία

1.000 B.C. – 500 A.C.

Η κατάσταση είναι ακόμα ελεγχόμενη , μπορεί να μην υπάρχει  ρόπαλο ,αλλά έχουν μπεί καινούργια δεδομένα στη διαδικασία ζευγαρώματος. Η υστεροφημία στη μάχη και η κοινωνική τάξη παίζουν μεγάλο ρόλο. Πολιτικοί , ήρωες , έμποροι…Πέραν  από αυτές τις πρωτοκλασάτες καταστάσεις , αναπτύσεται και ένας πιο εκπλεπτυσμένος τρόπος πειθούς…το λέγειν! Οι πρώτοι φιλόσοφοι αποδεικνύουν την δύναμη του λόγου και εκατοντάδες νέοι τους ακολουθούν για κλέψουν μερική από τη σοφία τους…το μπλα μπλα αρχίζει και πουλάει περισσότερο..η λεγόμενη και ως προπαγάνδα (σε πολύ αρχικό στάδιο :p) αρχίζει και φέρνει αποτελέσματα!

Από ατάκες αυτή την εποχή έχουμε τα Νους υγιής εν σώματι υγιεί, μα τον όσιο Δία , Κάμνω σε τι, μήτηρ;, Τα εκ μεταξίου γενόμενα εσωενδύματα εκ μεταξίου γενόμενα οπίσθια απαιτούσι , Ταύτα λαβείν μωρή νοσούσα

Αποτέλεσμα: 80% επιτυχία

1.000 A.C. -1.500 A.C.

Μεσαίωνας …. η αρχαία γνώση έχει χαθεί σε όλους τους τομείς. Οι άνθρωποι πιστεύουν  ότι η Γή είναι επίπεδη , σαν ένα απλό πατατάκι (…μεχρι που βγήκαν τα ruffles! άσχετο). Η αποκαλούμενη Dark Ages εποχή έχει προκαλέσει σύγχηση και στον ερωτικό τομέα. Παρατηρούνται συμπερηφορές όμοιες με την πρώτη περίοδο (όπως πάντα ο άνθρωπος σαν όν , όταν χάνει την λογική κυριαρχείται από το ένστικτο!) , όμως εδώ η σπηλια έχει αντικατασταθεί με το κάστρο και το ρόπαλο με τη φορολογία..δηλαδή οι μόνοι που το παίζουν άνετοι είναι οι πανταχού φεουδάρχες και λόρδοι. Εξαίρεση αποτελούν οι ιππότες που είναι κάτι σαν τους rock star της εποχής!

Ατάκες της εποχής είναι …θα μου δώσεις την γή σου ή θα πάρω την κόρη σου, εσυυυυυύ έλα! , γυαλίζω την πανοπλία μου καθημερινά!

Αποτέλεσμα : 35% επιτυχία

1.600 A.C. – 1.750 A.C.

Αναγέννηση! Τα μαύρα σύννεφα της αμάθειας διαλύθηκαν , φιλόσοφοι άρχισαν να ξεπετάγονται από παντού ξανά. Άνοδος σε όλες τις επιστήμες και βεβαίως και εξέλιξη και στον δικό μας τομέα. Η γέννηση του ρομαντισμού …οι καντάδες και οι ποιητικές νουβέλες διαδέχονται η μια την άλλη. (ποίον συγχρονο θυμάμε άραγε?)

Ήταν σχεδόν σίγουρο , άρπαξε ένα λαούτο , φόρα καπελάκι με φτερό και πές κάτι ακαταννότητο που να μπλέκει το φεγγάρι , τα λουλούδια ,τα μαλλιά της και την επδερμίδα σου  και…έπεσε! (πως μιλάω έτσι Θέε μου επιστήμων άνθρωπος! )

Από τις έρευνες έχουμε καταλλήξει ότι σε αυτή την εποχή οι ιδεολογίες πλέον δεν αντικαθιστούν η μία την άλλη , αλλά προστίθονται! Έτσι έχουμε τους ρομαντικούς αλλά και τους φεουδάρχες ! (Η Γαλλική επανάσταση δεν επηρέασε και τόσο πολύ τελικά!   )

Πιασάρικες ατάκες της εποχής .. θα μου δώσεις την γή σου ή θα πάρω την κόρη σου , μα νάτη έρχεται σαν ποδοβολητό σελήνης  (whot?) , ο ήλιος βγαίνει μες τα ματια σουυυ!

Αποτέλεσμα : 65% επιτυχία

1.800 Α.C – 1920 A.C.

Βιομηχανική επανάσταση , κάρβουνο και καπνίλα! Ο ρομαντισμός έχει ξεχαστεί μαζί με τον Σαιξπιρ . Πολύ λίγοι θυμούνται αυτό το είδος πειθούς μιάς και το λαούτο δεν ακούγεται και τόσο  πολύ  από την ηχορύπανση όταν κάνεις καντάδα! Κάποιοι σκέφτονται να παίξουν με industrial ήχο αλλά αυτό θα καθυστερήσει καμιά 80ριά χρόνια. Η νέα εποχή εισάγει την έλευση των πρώιμων gadgets… η πρώτη φωτογραφική μηχανή , το πρώτο κουρδιστό ρολοί , το αυτοκίνητο , οι λάμπες πυρακτώσεως!!! Η απόκτηση του πολύτιμου εργαλείου (τα gadgets ντε) δημιουργεί νέες απαιτήσεις στο αρσενικό κυνηγό..η γέννηση του βιομηχανικού ανθρώπου ,που στην προσπάθεια να ακολουθήσει την ταχύτητα της νέας εποχής  γίνεται γρανάζι της βαριάς βιομηχανίας. Εξαίρεση αποτελούν η μικρή μερίδα των ρομαντικών που με τους χορούς swing και τις τρομπέτες πέρνουν μερίδιο επιτυχίας.

Από ατάκες έχουμε , μπορώ να στήσω το τρίποδο και να σε βγάλω μια φωτογραφία? , πιάνει τα 20 km σε 5 λεπτά , κονσέρβα κονσέρβα κονσέρβα κονσέρβα…( και όμως έπιανε)

Αποτέλεσμα: 60% επιτυχία

1950 Α.C. -2010 A.C.

Η κατασκευή του τρανζίστορ έφερε επανάσταση σε όλους τους τρόπους πειθούς αλλά δημιούργησε  νέους! Η καντάδα με το λάουτο αντικαταστάθηκε με το πολύ μουράτο κασσετόφωνο (αλλά Στάθης Ψάλτης φάση..) , η φωτογραφική μηχανή έγινε μπρελόκ και η προπαγάνδα chating!!! Παρόλο την  ευχέρεια απόκτησης αυτών των μέσων ,παρατηρήθηκε σύγχηση στον τρόπο προσέγγισης. Οι ιδεολογίες μπλέχτηκαν , ξέφτισαν , έχασαν την αυθεντικότητα και τον δυναμισμό τους.

Παλιότερα το είχες πάρει απόφαση , ανήκω στους ρομαντικούς πχ? …καντάδες , ποιήματα, μεταξωτές κορδέλες κα όπου βγεί!Τώρα πρέπει να είσαι λίγο από όλα … Μοντέρνος , ρομαντικός , ριψοκίνδυνος, μελαγχολικός , μάγειρας !  Too much information…overflow

Αν μπορούσαμε να περιγράφαμε το ποσοστό επιτυχίας των τρόπων πειθούς  , λόγω της συνεχής αλλαγής των στύλ , το γράφημα θα έπαιζε τραμπολίνο!

Ατάκες τις εποχής είναι , ξεπερνάω τους 1000 φίλους στο facebook , θα μου πείς το ονοματάκι σου ή να σε φωνάζω καβλ..? , τσέκαρες το i-pad μου? , τα λουλούδια στα λουλούδι ( αχταρμάς δηλαδή)

Αποτέλεσμα: επί του overall μετρήθηκε σε 55% επιτυχία

Η έρευνα βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία της  Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας

ΥΓ: εγώ διαλέγω το ρόπαλο!

Είναι πρωί… 6 και τέταρτο , περιμένω τον Περικλή να περάσει με το αυτοκίνητο για να πάμε στο αεροδρόμιο . Άφαντος! Να περνάνε τα πεντάλεπτα και αυτός να μην απαντά στο κινητό του. (Βρε γαμώτο σου για Λονδίνο πετάς..wake up motherfunker!) Πέρνω το ταξί και βουρρρρ! Τελικά την έχασε την πτήση και σε αυτό το σημείο σκέφτομαι τις εναλλακτικές..μόνος στο Λονδίνο , τουλάχιστον μέχρι την Κυριακή βράδυ…fak yeah! Δεν μασάμε..

Ευτυχώς το απειλητικό μου μύνημα έπιασε τόπο (ανέφερα μάλλον πολλές φορές την σεξουαλική μου προτίμηση προς αυτόν.. :p ) και δεύτερο ευτυχώς, είχε  μια βολική πτήση κατά τις δέκα και προλάβαινε την ανταπόκριση!

Πετάξαμε μαζί τελικά και μετά κάνα 3ωρο πατήσαμε στο αεροδρόμιο Χίθροου. Παίδες κρύο …πολύ κρύο , τι να πεί και ο άλλος ο άκαιρος (Περικλής) που έσκασε μύτη με πουκαμισο και μοκατσίνι …που πας dude, Τζαμαϊκα? έχω ακούσει τα καλύτερα για αυτή την εποχή!

Anyway , day one : it’s fakin cold man…

Βγήκαμε κατά τις 5 (ώρα Αγγλίας) για την πρώτη εξόρμηση! Μερικά λεπτά από το ξενοδοχείο και να νάσου το Bing Ben . Ντάξει μωρέ δεν πιάνει μια μπροστά στο ρολοϊ της Ξάνθης στην πλατεία ….άλλωστε το πρωτότυπο σχέδιο ήταν αυτό της Ξάνθης και όχι του Λονδίνου , όπως πάρα πολλοί λίγοι ξέρουν . Στη συνέχεια συναντήσαμε τη Naomi , φίλη του πέρικλου από παλιά, ελληνοαγγλίδα με τη γνωστή προφορά και χρήσιμες πληροφορίες για τα μέρη. εξαιρετική ξεναγός!  Μας πήγε σε μια περιοχή κοντά στο Σόχο , την Carnaby Street ή όπως την έλεγα εγώ Cannabis Street ! Λες και βρισκόμασταν στο χωριό του Άγιου  Βασίλη!

Μια παμπ μας φιλοξένησε για κάνα δυωράκι όπου εκτιμήσαμε ( ) κλασσικό παμπ μπέργκερ…Η συνέχεια βόλτα σε όλα τα γνωστά μέρη εκεί γύρω Πικαντίλυ, ρίτζενς στριτ και Κοβερν Γκάρντεν με απόλυτο προορισμό το Σκέτς! Παρά τις επίμονες προσπάθειες της Naomi  να μπούμε μέσα δεν έκατσε , βρε καλή μου βρέ χρυσή μου τπτ…η συζήτηση έκλεισε με το τσιριχτό thank youuuuuuuuuu που κοροϊδεύαμε την Naomi συνέχεια μετά από αυτό το σκηνικό!  Το be@1 όμως δεν έφερε καμία αντίσταση στην γοητεία μου και  μπουκάραμε πολύ άνετοι και ωραίοι… (κάτι από γκριμάτσα Δόγκανου)

Day two : the arrival of the brothers  (this fall….. Keanu Reeves….)

Έδωσα αυτό  τον τίτλο γιατί η παρέα μαζεύτηκε λίγο καθυστερημένα , βασικά γύρω στις 11 το βράδυ βρέθηκαμε με τον Πάντζο και τον G . Ας το πάρω πάλι από την αρχή , τρομερό και φοβερό Αγγλικό πρωϊνό (μιλάμε για τρομαχτικές ποσότητες γλυκοαλμυρών γεύσεων σε σημείο στομαχικής έκρηξης!). Άντε μετά να πάρουμε τα πόδια μας …και όμως! Βόλτα στο Γκριν Πάρκ και στα μουσεία Φυσικής Ιστορίας και Βρετανικό (whot?) μουσείο. Η τύποι πραγματικά είναι απίστευτοι….μέχρι και τα αγάλματα από τις πύλες της Περσέπολης είχαν πάρει.Anyway μια άλλη ιστορία αυτό.

Αφήνουμε τα μουσεία και οδεύουμε προς Covern Garden , χαζεύοντας από εδώ και από εκεί  και αγοράζωντας μερικά αναμνηστικά (..αλλά κατα κάποιο τρόπο η σκέψη μου πάει αλλού,μακριά). Καταλήγουμε στην  σκεπαστή αγορά όπου πεφτούμε πάνω σε ένα street comedian . Ο τύπος κάτι από ταχυδακτυλουργός , κάτι από κωμικός κάτι από κάφρος ήταν καταπληκτικός! Κορυφαίο σκηνικό  όπου κάνει σε αργή κίνηση πως εξαφανίζει τα μπαλλάκια που κρατάει , για να τον καταλάβουν οι Αμερικάνοι…sllllloooooooooowwww mmotiooooon! Απολαυστικός!

Το κλείσιμο της βραδυάς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί…γκευ!περιμέναμε τα παιδιά σε ένα σχεδόν άδειο Αυστραλέζικο μπάρ (ακόμα να καταλάβω γιατί το λέγαμε έτσι.είχε βέβαια μια σημαία κρεμασμένη κάπου αλλά ok, δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να μας σερβίρει ο Κροκοδειλάκιας ή έστω ένας κουστουμαρισμένος ως καγκουρό για να κερδίσει άξια το ονομά του? ) Με τα πολλά τους βρίσκουμε γύρω στις 11 , τρώμε κάτι και λέμε να πάμε προς Σόχο (όπου περίμενα πως και πως να δω τι παίζει εκεί!)

τίποτα, τζίφος , νάδα! Δεν κυκλοφορούσε ρουθούνι! Βρήκαμε κακήν κακώς ένα ταξί και γυρίσαμε ξενοδοχείο .πολύ γκέυ λέμε! Τελείος λάθος χειρισμός…

Day three : Salvation (ok κουλάρισε δικέ μου )

Είμαστε όλοι μαζί από το πρωί

Οτι νάνε διάλογοι στο ξενοδοχείο και βάμος πρός Tower Bridge! Φοβερό τοπίο με το Λονδίνο μέσα στην ομίχλη και βόλτα στην όχθη του Τάμεση

Μια φωτογραφία χίλλιες λέξεις.

Μέχρι το απόγευμα γυρνούσαμε στην περιοχή του Σόχο όπου και τα χρονικά περιθώρια στένευαν. Το μεγάλο γεγονός ήταν το βράδυ , συναυλία των Interpol! Λέμε να ξεκινήσουμε  λίγο αργουλά μιας και είχε δύο support μπάντες αλλά τη πατήσαμε σαν κοινοί τουρίστες … Πήγαμε αλλού για αλλού , παρά την προετημασία μου χάρτες και πληροφορίες για το που είναι το O2 Arena , έλα που όμως η συναυλία γινόταν στην Ο2 Academy σε ένα μακρινό μέρος called Brixton! Τρεχάτε ποδαράκια μου,ευτυχώς προλάβαμε το λαιβ στην ώρα του!

Οι τύποι φοβεροί , έπαιξαν καταπληκτικά κομμάτια ( C’mere , Rest my Chemistry , Take you on a Cruise , Lights , Barricade ) με το μόνο μου παράπονο το Obstacle 1 που δεν ακούστηκε. Η ατμόσφαιρα φοβερή και σύντομα άρχισα το  χορό – κούνημα συναυλίας! Δεν ξέρω αν το έχετε νιώσει σε συναυλία , αλλά σε μερικά τετράλεπτα τραγούδια μου φαινόταν ότι είχαν περάσει μερικά δευτερόλεπτα..σαν να  μου καλάρεσε!

Η έξοδος από την συναυλία ήταν κάπως επεισοδιακή αλλά μάλλον αυτό το περιστατικό ανήκει σε  άλλο μπλόγκ… Οχι θα το πώ ρε κωλόπαιδο comfis , σε πήρε κυνήγι ένας σεκιουριτάς….ααααχχ στο χάλασα!

Είναι δώδεκα και πρέπει στις 4 να ξεκινήσουμε για το αεροδρόμιο, τρελή βαρεμάρα…μετά από καμιά 12-ρια ώρες σε αεροπλάνα και αεροδρόμια επέστρεψα στο σπίτι.Υπέροχο το Λονδίνο αλλά παντού μπορείς να ζήσεις ωραία σκηνικά, αρκεί να έχεις καλή παρέα

Βίβερε  Χίος!

ΥΓ: μου άρεσε που υπήρχαν στο δρόμο και στο μετρό πολλοί μουσικοί με τους ενισχυτές τους και τις κιθάρες τους.Ωραία εικόνα , μέρος μιας άσχημης αλήθειας.Πανέμορφη πόλη αλλά και με αντιθέσεις.

ΥΓ2: Την κατάρα μου ρίχνω στα κωλοταξιά του Λονδίνου (you bloody bastards) πληρώσαμε τον κούκο , αηδόνι για να πάμε στο αεροδρόμιο!

ΥΓ3: Για περισσότερες φωτογραφίες link comfis!

μπόνους βίντεο!!!!

Το θέμα ήταν μια γυναίκα όπου δούλευε στο αστυνομικό τμήμα σαν ελεγκτής των  καμερών ασφαλείας σε κάποια μέρη της πόλης (συγκεκριμένα της Γλασκώβης ) και την περιπέτειά της όταν ανακάλυψε από τις κάμερες ότι αυτός που σκότωσε την οικογένεια της ,βγήκε προώρα από την φυλακή. Ok δεν είναι και τρελό σενάριο , όπως λογικά θα συμφωνείτε…αυτό που με κέντρισε είναι αυτό το δωματιάκι γεμάτο οθόνες και με ένα joystick που ζούμαρε και κινούσε τις κάμερες.

Όσο και η ταινία να προώθησε την καλή όψη του νομίσματος των καμερών ασφαλείας , διαφωνώ τελείως με την χρησιμοποιήσή τους. Να μην έχεις καμία ελευθερία ουσιαστική για το που θα πας, τι θα κάνεις . Θα πρέπει να είσαι ο τέλειος πολίτης γιατι προσοχή …they are watching you.Είναι ένα μέρος και αυτό του εκφοβισμού που σε κάνει να παρατάς τα πάντα αρκεί να έχεις λίγη ηρεμία , να μην μπλέξεις  , να έχεις την τοστιέρα σου και την  τηλεόραση στο σαλόνι σου… Πριν μερικά χρόνια είχα δεί αυτή την σκηνή στη ταινία ‘The Network’ . Η πρόταση στο 1:56 μέχρι το 2:10 τα λέει όλα. (είναι πεντάλεπτο κομμάτι από την ταινία αλλά έχει υπότιτλους)

Βέβαια  στην ταινία η επανάσταση που προσπαθεί να υποκινίσει ο δημοσιογράφος εκμεταλλεύεται και καταλήγει σε κάτι τελείως διαφορετικό , αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Τελικά το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και στα μέρη μας και το θέμα του post ‘Το Αγρυπνο Μάτι ‘ έγινε πραγματικότητα την προηγούμενη Δευτέρα. Κάμερες , κωδικοί στις πόρτες και φωτοκύτταρα μην και οι πονηροί ληστές πάνε τοίχο τοίχο. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι ότι το πράγμα μπορεί να πάει παραπέρα…God save us all! (πάνε οι λούφες παίδες ) .

Έβαλα επιγώντος το τελευταίο κόλημα με τους Interpol μπας και ανέβει η διάθεση μου. (C’mere το τραγούδι).

Τα credits για τον τίτλο του post σίγουρα πάνε στη Δ.

Οπότε αρχίζω με μια προσπάθεια περιγραφής των blog , δλδ θα προσπαθήσω να γράψω σαν τον εκάστοτε blogger απλά τραβώντας λίγο από τα μαλλιά τις λεπτομέρειες!ελπίζω να μην παρεξηγηθεί κανείς και να γελάσετε όπως και εγώ τη στιγμή που τα γράφω!

Θα ξεκινήσω από τον παλαιότερο blogger της παρέας..αυτόν που έφερε την επανάσταση στην σκέψη μας ,τον άνθρωπο που μας δίδαξε τι εστί plugin και template …(τύμπανο ..τουρουρουρουρου) τον τιτανοτεράστιο ελληνοgreekglishομίλητο Comfis.

Comfis.gr

Χαιρετίζω ολ οφ μαϊ φανς!

Σήμερα θα σας προτείνω μια συνταγή με ρόκα , μέλι , μουστάρδα , ντοματίνια ,άνιθο, κάρδαμο, σέλινο, σπανάκι, σπανακόρυζο,μαρούλι , πράσσο , λάχανο και τέλος κεράσι που την ονομάζω ‘Πράσινο παντού με κόκκινα μπαλλάκια’ !

Θα πρέπει όμως να εφοδιαστείτε όλα αυτά τα υλικά οπότε γκοου στρτεϊτ του δε super market.
Που λέτε πηγαίνω και εγώ στο μάρκετ για να αγοράσω τα απαραίτητα της σαλάτας και όταν καταλήγω στο ταμείο βλέπω μια τεράστια ουρά. Υπομονετικός εγώ περιμένα στοϊκά κανα μιαμισάωρο να φτάσει η σειρά μου …και εκεί που έχω μόλις ένα καταναλωτή μπροστά μου , μια κυριά με λεοπραδαρλέ μπλούζα και ζακέτα με αστραφτερές παγέτες (γιατί η λεπτομέρεια της περιγραφής κάνει την διαφορά στο αληθινό και το ψεύτικο…) μας περνάει όλους σφαίρα κρατώντας μια βαφή μαλλιών ,κόκκινου χρώματος…που πάτε κιουρία μου ??

Σε αυτή τη φάση έχω αλλάξει 65 χρώματα και   4 κασκόλια.Σιγά σιγά μου έρχονται η μνήμες από τις δεκάδες ουρές (τράπεζες , έλεγχος εισητηρίων , σούπερ μάρκετ, Goodys, Αιμίλιος,τράπεζα σπέρματος) που είχε γίνει το ανάλογο συμβάν και στο φουσκωτό πρόσωπο της λεοπαρδαλής κυρίας βλέπω όλους τους αγενείς και ανήθικους ανθρώπους που με προσπέρασαν στην ουρά. Η συνέχεια αναμενόμενη,έπρεπε να κάνω την επαναστασή μου επιτέλους , να δικαιώσω όλους τους άμοιρους πλην ευγενικούς τύπους που άφηναν τον ενοχλητικό να τους πέρνει τη θέση…αδέρφια μου ακούστε με …. Πετάω θυμωμένος το ματσάκι μαϊντανό κάτω και φωνάζω ……

‘ Ε που πάτε κυρία μου …?’

‘Βρε άσε μας από εκεί , μια βαφή έχω.’

‘ Ε είστε και πολύ ηλίθια!’   ….μέχρι εκεί.

Ο επόμενος,o μετρ του μινιμαλισμού και των εικόνων

Kaskarino.gr

Σήμερα έφτιαξα σαλάτα…  με χόρταρικα …πράσινο …πράσινο …πράσινο και λίγο κόκκινο

Στο σούπερ μάρκετ που πήγα είχε πολύ κόσμο…tragic

Συνταγή

κάμποση ρόκα

1 ματσάκι μαϊντανό

3 ντοματίνια

Μαρουλόφυλλα

Λάχανο

Σπανάκι

…..     (παρέμβαση mimiz: you ‘ve got the point)

Neeeeext

Αυτό το παιδί έχει ενα θεματάκι με… τα link!

Dazed.gr

Yo

Ωραία μέρα σήμερα, πήγα το πρωί για μπάνιο. Ωραία εμπειρία να βγαίνεις από την θάλασσα και να βλέπεις ανθρώπους στην παραλία τόσο πρωί (παρέμβαση mimiz: 8 μιση η ώρα φάση…)

Έπειτα το μεσημέρι είπα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στην μαγειρική και για αυτό έφτιαξα σαλάτα :p  . Πολλά υλικά απαιτούσε η συνταγή του bro (comfis.gr)  αλλά βγήκε καλή.

H Συνταγή είναι παρακάτω…βαριέμαι να γράφω , enjoy!

ΥΓ: Μερικοί άνθρωποι στις ουρές του σούπερ μάρκετ μπορούν να γίνουν πολύ ενοχλητικοί…get in line dude!

..and last but not least

Αυτός και αν έχει θέματα…

Mimiz.gr

Μερικές φορές η προσπάθεια μαγειρέματος σαλάτας μπορεί να μην είναι τόσο βαρετή όσο ακούγεται…. Αποφασίζω να φτιάξω μια συνταγή ρόκας (να δοκιμάσω κατι διαφορετικό βρε αδερφέ !)

Όποτε συνάμενος κουνάμενος πάω στο SP (αν προσθέταμε και άλλο ένα S δλδ SPS θα είχαμε τα αρχικά του Super Proton Synchrotron , συστήματος προ-επιτάχυνσης των πρωτονίων στον δακτύλιο επιταχυντή LHC στο CERN…το μεγάλο πείραμα για την εύρεση του σωματιδίου Higgs ..οχ  ξέφυγα πάλι!) Που λέτε αγοράζω όοοολα τα υλικά (ναι σιγά ρόκα και ντοματίνια, καλά είναι… )

και κατευθύνομαι ταμείο…Δεύτερο οχ. Βλέπω μια ουρά από εδώ μέχρι το Βιλαμπάχο…μα καλά τι τους βρήκε όλους? Πόλεμο έχουμε? Να μη τα πολυλογώ πάω και αφήνω τη ρόκα και τα ντοματίνια στη θέση τους και έεεφυγα.. καθώς περνούσα βέβαια από το ταμείο είδα μια κυρία με περιέργο λεοπαρδαλέ ντύσιμο να δημιουργεί θέμα. Είχε περάσει ολόκληρη την ουρά για να τελειώσει πιο γρήγορα και φυσιολογικά ξεσήκωσε τον κόσμο..ειδικά ένα τύπο με ένα μαϊντανό! Μπορώ να πω ότι τον θαύμασα!

Αντί για συνταγή θα σας δώσω ένα link  με ένα φοβερό τραγουδάκι για δέντρα…ε σαλάτες –δέντρα κοντά είμαστε! :p

ελπίζω να μη σας πείραξε παίδες (πλακίτσα κάνουμε! ) άλλωστε για αυτά τα μικρά σας αγαπώ!

ΥΓ:  έλα να αρχίζουν οι καταπελτολογίες!

Ω ναί το θέμα σήμερα έχει φυσική οπότε αν σας τη σπάει και μόνο η αναφορά της λέξης καλύτερα να μην πατήσετε το link για την συνέχεια του θέματος!!

Συγχαρητήρια μόλις περάσατε την πρώτη δοκιμασία για την είσοδο στην  ομάδα ‘Τα σαϊνια της Φυσικής’ …έπονται και άλλες δοκιμασίες όπως… διάλογος με εισπνοή ηλίου (να το δοκιμάσετε έχει πάρα πολύ γέλιο!!! )  , ερωτήσεις  του τύπου ‘ Ποια ήταν η δεύτερη γκόμενα του Γαλλιλαίου?’ (trick question..) και περπάτημα σε αναμμένα κάρβουνα (αυτό το συνηθίζουν και σε άλλες ομάδες οπότε το βάλαμε και εμείς…σορρυ).

Λοιπόν, ας σοβαρευτώ επιτέλους! Ξεκινάω με κάποια βασικά στοιχεία. Όπως ξέρετε όλοι ‘πάνω’ ( στο σύμπαν δλδ) υπάρχουν αστέρια. Τα αστέρια δεν είναι τίποτα άλλο από ήλιοι σαν τον δικό μας σε φύση , αλλά διαφορετικών και ποικίλων μεγεθών.  Για να μπορούμε να μετράμε την μάζα των άλλων αστεριών εισάγαμε την μονάδα Μο  που συμβολίζει την μάζα του δικού μας ήλιου.  Δηλάδη αν κάποιο άστρο είναι 8 φορές μεγαλύτερο από τον δικό μας ήλιο ,τότε  συμβολίζουμε την μάζα του με 8 Μο. Η φύση του ήλιου μας , τουλάχιστον στην παρούσα χρονική στιγμή (και για μερικά δισσεκατομύρια χρόνια ακόμα ) είναι το σύνολο πυρήνων υδρογόνου , όπου λόγω της βαρυτικής τους δύναμης συγκρατούνται ενωμένοι και ύπο αυτή την πίεση και τριβή αναπτύσονται τεράστιες θερμοκρασίες της τάξεως των 6.000 Kelvin . Σε αυτές τις θερμοκρασίες ,να το πούμε απλά παρατηρήται η ένωση δύο πυρήνων υδρογόνου και η δημιουργία ενός πυρήνα ηλίου μαζί με την έκκληση ενέργειας. Αυτή η ‘αντίδραση’  ονομάζεται σύντηξη και είναι ας πούμε το αντίθετο της πυρηνικής σχάσης αλλά σε πολύ μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση και πολύ πιο καθαρή από την κωλοσχάση που έχει γεμίσει ο πλανήτης με απόβλητα. (για την ιστορία του θέματος έχει κατασκευαστεί δοκιμαστικός αντιδραστήρας σύντηξης στη Γαλλία, ο ITER ) Έτσι ο ήλιος μας λάμπει !!!

Όταν τα καύσιμα του ήλιου  (δλδ το υδρογόνο) στερέψουν τότε ανάλογα την αρχική μάζα του άστρου έχουμε διαφορετικές περιπτώσεις. Επειδή είναι πολλές και δεν έχει σημασία να τις αναφέρω  όλες, θα αναφέρω μόνο την περίπτωση που σχετίζεται με το post (μα ποιο είναι το θέμα επιτέλους???) . Όταν το αρχικό άστρο ξεπερνά τις 8 Μο τότε η ζωή του συνεχίζεται και μετά το ήλιο. Υπό όλο και μεγαλύτερες θερμοκρασίες το ήλιο ενώνεται με το Άζωτο και έχουμε παραγωγή Άνθρακα και έκκληση ενέργειας…με την θερμοκρασία να ανεβαίνει συνέχεια σε τιμές που δεν μπορούμε να συλλάβουμε (6.000.000 βαθμούς Kelvin και άνω ) το άστρο οδηγείται στην δημιουργία του Νέον και του Μαγνησιού , του Πυριτίου και του Θείου…και τέλος στον Σίδηρο. εκεί είναι το τελευταίο όριο. Ο σίδηρος έχει ένα πολύ σταθερό πυρήνα και δεν υπάρχει τρόπος συντηξής του.  Το άστρο υπέρθερμο και πιεσμένο από την ίδια την βαρύτητά του φτάνει σε μια κατάσταση όπου οι πυρήνες του σιδήρου (56 πρωτόνια και νετρόνια) διαλύονται (βασικά κάτι άλλο συμβαίνει , που ονομάζεται φωτοδιάσπαση…) και ενώνονται με τα ηλεκτρόνια όπου έχουμε την κατασκευή μόνο νετρονίων και την έκκληση νετρίνων.

Σε αυτό το σημείο το άστρο κάνει μια ακραία τελική κίνηση διάσωσης του εαυτού του  από την  ίδια του τη βαρύτητα. To super nova. Μια τρομαχτική έκρηξη . Η έκκλυση ενέργειας είναι τόσο μεγάλη όπου το άστρο απελεύθερώνει τόση μέσα σε λίγες μέρες όση μπορεί ένας κανονικός ήλιος να απελευθερώσει σε εκατομμύρια χρόνια. Μια νέα ζωή…μια νέα σούπερ ζωή μάλλον (aka super nova).Σε αυτές τις εκκρήξεις οφείλουμε την διάδωση των βαρέων στοιχείων , σε ολόκληρο το σύμπαν όπως και στη Γή μας. Αυτό που μένει από το άστρο είναι ο αστέρας νετρονίων. Φανταστείτε ένα πυρήνα από νετρόνια , διαμέτρου μόλις 13 χλμ και τρομαχτικής γωνιακής ταχύτητας.

Σε αυτό το σημείο περάσατε το δεύτερο τέστ και πάμε στον τίτλο του post.

Όταν ο άξονας περιστροφής του αστέρα νετρονίου είναι διαφορετικός από τον μαγνητικό άξονα (τον Βόρειο πόλο σαν να λέμε) τότε έχουμε ένα pulsar. Το όνομα προκύπτει από το pulsating star  νομίζω…δλδ παλλόμενο άστρο. Τι το σημαντικό έχει το pulsar? Λόγω του μαγνητικού του πόλου και της μεγάλης ταχύτητάς του , εκτοξεύεται μια δέσμη από ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μόνο κατά τον άξονα αυτό(αυτή η ακτινοβολία ονομάζεται ακτινοβολία συγχροτρού και προκύπτει από την επιτάχυνση φορτισμένων σωματιδίων). Φανταστείτε ένα κοσμικό φάρο ,όπου το φώς του φαίνεται μόνο άν το μάτι σας πέσει ακριβώς πάνω στην δέσμη του φωτός!

Η ανακάλυψη αυτή έγινε το 1967 από  μια μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην Αγγλία ,όπου ψάχνοντας τυχαία στον ουρανό με μια συσκευή ανίχνευσης ραδιοκυμάτων παρατήρησε την περιοδική λήψη σημάτων από το πουθενά! Έχωντας καλή αίσθηση του χιούμορ , η πηγή ονομάστηκε LGM 1 (από το Little Green Men) …οι επιστήμονες ήξεραν ότι δεν πρόκειται για την πρώτη επικοινωνία με εξωγιήνους

Και φτάνουμε στο 1990 όπου , υπό αυτές τις ανακαλύψεις ένας Γάλλος μουσικός (Ζεράρ Γκρισέ) είχε την ιδέα με μια συσκευή ανιχνευσής να λάβει ένα ραδιοκύμα από ένα pulsar  και να το μετατρέψει σε ηλεκτρικό σήμα και έπειτα σε ήχο με ένα ηχείο! Ο ήχος από ένα pulsar που περιστρέφεται 440 φορές το δευτερόλεπτο από τον άξονά του θα μας δώσει την νότα Λα.  Η μουσική του σύμπαντος…

Τα pulsar όπως ανάφερα και παραπάνω δεν είναι και πολύ εύκολο να παρατηρήθούν . Μόνο αν πέσει το ‘μάτι’ μας απευθείας στην δέσμη της ακτινοβολίας (έμμεσοι τρόποι για τον εντοπισμό τους είναι τα συντρίμμια ενός άστρου όπου το αέριο περιέχει βαρέα στοιχεία , όπως για παράδειγμα του Νεφελώμα του Καρκίνου που προήλθε από μια έκρηξη super nova το 1054 μ.Χ.) . Γι αυτό το λόγο ο  Ζ.Γκρισέ είχε συντονίσει την συναυλία του με το χρονικό διάστημα όπου θα μπορούσε να λάβει το κροτάλισμα ενός πάλσαρ 7.500 έτη φωτός από εμάς. Το ‘παράθυρο’ με το σύμπαν έμεινε ανοικτό για περίπου ένα μισάωρο και 6 τυμπανιστές με συνολίκα 120 κρουστά έπαιζαν πλαισιώνοντας αυτόν τον περιέργο μετρονόμο , 84 παλμοί το λεπτό….κάτι σαν ένα αφρικάνικο κρουστό!(για την ιστορία πρόκειται για τον αστέρα νετρονίων  Β0329+54). Η συναυλία ονομάστηκε ‘η Θλίψη του άστρου’ και μπορείτε να ακούσετε μερος της στο επόμενο youtube link!  Αυτός ο ρυθμός είναι και το ρεκβιέμ του άστρου. Είναι η τελική φάση που μπορεί να δηλώσει την παρουσία του στο σύμπαν.

Για όσους έφτασαν μέχρι τις τελευταίες γραμμές…

1)      Περιμένετε να φορτώσει το video  και βάλτε το από το 5:30 και μετά. Στα πρώτα λεπτά μιλάει γαλλικά και δεν είμαι και πολύ σίγουρος για το τι  λέει

2)      Τις πολλές λεπτομέριες τις άφησα γιατί θα έγραφα κάνα δεκασέλιδο post

3)      Αν νομίζετε ότι το θέμα είναι γιούχου περιμένετε να γράψω για το σύνολο του Mandlebrot!

Στη προκειμένη περίπτωση (για όσους δεν γνωρίζουν αναφέρομαι στο τριήμερο που μας πέρασε και βρισκόμουν Θεσσαλονίκη για το live των Shadow Gallery) έχουμε σαν αρχική λέξη το Shadow Gallery και ψάχνουμε για εκατέρωθεν λέξεις…Dj Shadow Gallery λέει ο Πάντζος και έρχομαι να συμπληρώσω εγώ το Dj Shadow Gallery de Beaute’ ….το ξέρω είναι καταστραμμένα αυτά που γράφω , για αυτο θα το γυρίσω στο πιο mainstream μπλογκάρισμα.

Που είχαμε μείνει λοιπόν …α τριήμερο στη Θεσσαλονίκη. Βρέθηκαν μερικά παραπανήσια χρήματα και μερική όρεξη παραπάνω οπότε γιατι να μην πάνε χαμένα?

Το ταξίδι αρκετα άνετο με βολικά αεροπορικά δρομμολόγια , φτάσαμε απογευματάκι με τον Παντελή και καφεδάκι στο Emigre με τον Τζίνο. Η συνέχεια μόνος να ψάχνω στα Λαδάδικα το Eightball.Ευτυχώς με την καθοδήγηση δύο παιδιών κατέληξα εκεί (πηγαίναμε όλοι στο ίδιο μαγαζί ). Ο λόγος ?? …μα μια μεγάλη μπάντα του χώρου της προοδευτικής μουσικής. Οι Shadow Gallery , περιπού στο στύλ των Dream Theater αν κάποιοι έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο.

Το σοου το άνοιξαν οι Έλληνες Maplerun όπου τα παιδιά θα είναι support τους στην περιοδεία στην Ευρώπη. Ρυθμική μπάντα όπου οι περισσότερες συνθέσεις τους βασίζονταν σε κάποια εκρηκτικά riff ( μουσικά μέρη στην κιθάρα). Δυστηχώς δεν έβλεπα τι σχέση έχουν τα παιδιά με τη μουσική των SG αλλά αφού τους δόθηκε αυτή η ευκαιρία , μαγκιά τους. Μετά από καμιά 45′ αργοτέρα και αφού είχε κατέβει η προηγούμενη μπάντα , άρχισε να παίζουν στα μεγάφωνα το Bohemian Rhapsody. Το σήμα είχε ληφθεί με το που τελειώσει το τραγούδι θα ανέβαιναν. (αυτό συνηθίζουν στα live)

Θα μπορούσα να γράψω πολλά για το live αλλα νομίζω ότι το rocking.gr μπορει να ανεβάσει ένα πολυ καλύτερο review από εμένα , οπότε θα αρκεστώ να πω πως είναι «μεγάλη» μπάντα και παρά την απώλεια του M.Baker (lead vocals) και την εύρεση νέου τραγουδιστή παραμένουν φοβερό σύνολο.

Ας πάμε τώρα στα ευτράπελα του live. Σε κάθε συναυλία υπάρχουν οι λεγόμενοι γιγκς (σπασίκλες) που είναι υπερπορωμένοι με αυτό που θα δούν και ξέρουν σχεδόν τα πάντα γύρω από τους μουσικούς , τους δίσκους τους , το πως ξεκινούν τα live τους (από ένα τέτοιο τύπο το έμαθα ). Που λέτε ένας τέτοιος με προσέγγισε με το κλασσικό

«Λές να παίξουν το Rain????»

«Τι να σου πω?? , μακάρι…..»

Και δεν έμεινε εκεί…

« Αύριο θα πάς και στη Λάρισα?»

« Μπά δεν το βλέπω…»

Μάλλον έψαχνε για παρέα…ντάξ τον καταλαβαίνω . Και εγώ κάπως έτσι θα είμαι στο live των Psychotic Waltz στις 20/03/2011 (yeaaah baby)
Στη συνέχεια σε αρκετά τραγούδια με σκουντούσε και μου έλεγε διάφορα για τον δίσκο και την προσωπική του εμπειρία όταν το είχε πρωτοακούσει….dude . Ευτυχώς μετά από μερική ώρα πλεύρισε κάποιον άλλο και ηρέμησα!

Μετά το live
1) Δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου και
2) είχε ένα κρύο που μετάνοιωσα την ώρα και τη στιγμη που δεν είχα ‘περιέργα’ γούστα για να φοράω γούνα!
Αφού μου πέρασε αυτή η κρίση αντρισμού κατέληξα στη Συγγρού (Θεσσαλονίκη εε? Αν και κολάει με το προηγούμενο :p ) στη ‘Παπαρούνα’. Αν και δεν ήταν το πιο κεφάτο βράδυ που έχω περάσει εκεί , η αλλάγη στο σκηνικό (Χίο Σαλόνικα) και τα δύο ‘Έτσι’ (κάτι σαν πιττάδικο) μετά ήταν ένα καλό κλείσιμο στη βραδιά. Αν και ξεχνάω το τρελό κάψιμο στις 3 με τους ‘ Gladiators’ στον Alpha. O Thunder και η Viper ήταν οι αγαπημένοι μου…τι φρίκη έχουν φάει τα παιδιά??? (Γιώργη …τσσσς τσσσσς).

Οι δύο επόμενες μέρες ήταν σαν μια βδομάδα μέσα μου . Τελικά μετράει πολύ να κάνεις ένα ταξιδάκι που και που.

ΥΓ: Το Eightball ήταν κάπως τραγικό μέρος για τέτοια μπάντα, χάλια ακουστική και μερικές φορές δεν ακουγόντουσαν καλά τα όργανα.

ΥΓ2: Α ρε Σαλόνικα , ελπίζω να την ξανακοπανήσω για εκεί σύντομα!

Ο συνδυασμός του φόβου μου ότι ξαναπαράτησα το σκάκι για το καλοκαίρι και δεν ήμουν σίγουρος αν μπορούσα να ‘σταθώ ‘ απέναντι στους δύο τύπους (δεν έπαιζα τόσο συχνα όσο τον χειμώνα , αν και δεν το μεταννοιώνω διότι είχα πολύ καλή παρέα τις λίγες φορές που έπαιζα) σε συνδυασμό με την φυγή του Μητσάκου που μπήκε στρατό , το άτιμο το υποσυνείδητο με έκανε να δω το παρακάτω όνειρο…..

Εφευγε που λέτε ο Μήτσος και μου λέει δεν παίζουμε μια παρτίδα σκάκι έτσι να τη θυμόμαστε?? (κάτι που δεν το συνηθίζει στην πραγματικότητα)

Και δεν παίζουμε ?

Και εκεί στη φούρια της μάχης καταλήγουμε να έχουμε συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις μας πάνω σε μια στήλη της σκακιέρας. Θεωρώντας ότι έχω ‘μετρήσει ‘ καλά τις κινήσεις ξεκινάω την επίθεση και …..σε αυτό το σημείο ο Μητσάκος αρχίζει τα γέλια

-Μουχαχαχα ..Ματ σε 4 κινήσεις..μουχαχαχα!!!!!!!
-Τι λέει ???πως ?? αφού τα ‘μέτρησα’? πως μου κάνεις μααααττ? ΑΑΑΑααααααα

Τελικά στο όνειρο έχασα από τον Μητσάκο , τι εφιάλτης και αυτός…

Και έρχεται το χτές όπου παίρνω την σκακιέρα μου και πάω Φαίδρα για κανα δύο φιλικά παιχνίδια. Οι δύο πρώτες παρτίδες ήταν εκπαιδευτικού χαρακτήρα. ..και εκεί στη τρίτη μπύρα της βραδυάς έρχεται ένας τυπάκος από μια φιλική παρέα και μου προτείνει να παίξουμε . Το παιδί επέμενε αλλά επειδή δεν είχα και την τρελή όρεξη , δυσκολεύτηκα να του πώ το ok.

Στην αρχή δεν ξέρω αλλά πήγε να με ‘ζυγίσει’ ?

Στο σκάκι πολλές φορές καταλαβαίνεις πράγματα για τον αντίπαλό σου από τις πρώτες κινήσεις …σε τι επίπεδο παίζει , αν ξέρει απλά τις κινήσεις ή απαντάει στις δικές σου ,το στύλ του παιχνιδιού του, είναι των ανταλλαγών κομματιών ή του μπερδέματος? (προσωπικά μισώ τις ανταλλαγές κομματιών (δλδ λίγα κομάτια στη σκακιέρα) και την αντιγραφή μου στις κινήσεις (κωλόπαιδο Πάντζο πάντα έτσι μου την έσπαγες!!))

Ο Πέτρος έκανε στην αρχή κάτι χαζά στη σκακίερα και καλά για να νομίζω ότι δεν ξέρει και πολύ καλά σκάκι αλλά έπειτα είπε να παίξει…ε λοιπόν ήταν των ανταλλαγών…pfffffff. Προσπάθησε να αποκτήσει ένα μικρό πλεονέκτημα στην αρχή , όπως και τα κατάφερε (μου έκανε μια απίστευτη τριπλή σειρά από πιόνια σε μια κάθετο…μειονέκτημα στο σκάκι) και πίστευε ότι στο τέλος της παρτίδας που θα έχει αδειάσει από κομμάτια θα κερδίσει την παρτίδα από αυτό το πλεονέκτημα

Η εικόνα της παρτίδας σε αυτό το σημείο ήταν η παρακάτω…

Τα στοιχεία που έλειπαν στο παιχνίδι του Πέτρου όμως ήταν τα σημαντικότερα όλων,το σκακιστικό ένστικτο και το πάθος. Μπορεί να ξέρεις να μετράς κινήσεις , να ξέρεις να ξεδιπλώνεσαι και να είσαι οξυδερκής αλλά το σκάκι είναι μια μορφή τέχνης. Χωρίς πάθος δεν μπορείς να δημιουργήσεις
Κάποτε ένας μεγάλος σκακιστής είχε πει (θαρρώ ο Botvinik..δεν είμαι σίγουρος)

‘ Αν στην επιστήμη της οπτικής ,η έκφρασή της ως τέχνη είναι η ζωγραφική,στην ακουστική επιστήμη , είναι η μουσική …τότε στην επιστήμη της λογικής, η τέχνη είναι το σκάκι’

Μετά από μερικές κινήσεις το κλίμα άρχισε να αντιστρέφεται (μα καλά πόσο γαμάτος είμαι )
Το ματ έγινε σχετικά σύντομα και οι ζητωκραυγές από τους θαυμαστές μου δεν σταματούσαν!

αυτο που θέλω να σταθώ δεν είναι ότι κέρδισα μια παρτίδα σκάκι …έχω παίξει αρκετές και έχω κερδίσει και έχω χάσει πολλές αλλά ,ότι έβγαλα κάτι από μέσα μου που είχα αρκετό καιρό να νιώσω . Λίγοι ή και κανένας καταλαβαίνει τι εννοώ για το σκάκι , αλλά πολλές φορές .. όπως και στη ζωή μπορεί να χάσεις την παρτίδα αλλά να κερδίσεις την ικανοποιήση της προσπάθειας από τον εαυτό σου. Τελικά η σκακιστική παρτίδα πάρθηκε αλλά έχει μικρή σημασία..

Εδώ κολάει και η ατάκα του Johny Walker ..keep walking ,lol ( το γαμ!$@ πάλι!!)

Στο μικρόκοσμο η σύγχρονη φυσική έχει καταλήξει ότι τα πάντα όπως , ταχύτητες,κινήσεις και ενέργειες σωματιδίων διαίπονται από τους νόμους της τύχης. Συγκεκριμένες εξισώσεις με κατανομές πιθανοτήτων (είναι κάτι μακρυνάρια, τα έχει πάρει το μάτι μου…) για το πόσο πιθανό είναι να βρίσκεται πχ. ενα ηλεκτρόνιο σε κάποιο σημείο του χώρου. Η απευθείας και ταυτόχρονη παρατήρηση αυτών των μεγεθών είναι αδύνατη στο μικρόκοσμο αφού ο κύριος Heisenberg μας βάζει ενα όριο…Δx*Δp >= h/2 (αρχή της απροσδιοριστίας)
Δεν μπορούμε να ξέρουμε συγρόνως την θέση και την όρμη ενός σωματιδίου…με λίγα λόγια δεν έχουμε αρκετες πληροφοριές για το που είναι και μαζί για το που θα κατευθυνθεί ένα σωματίδιο.

Αλλά ας αφήσουμε τον μικρόκοσμο και ας πάμε στη δικιά μας κλίμακα …θα την ονομάσω μεσόκοσμο  (δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος ορισμός στην βιβλιογραφία…μου ανήκουν πλέον τα πνευματικά διακαιώματα ) και αυτό γιατί  ο κόσμος μας βρίσκεται σε μια φυσιολογική επιτάχυνση βαρύτητας (g) και επίσης έχουμε για γείτονα ένα μεσαίο ήλιο (δεν έχει πολύ μεγάλη μάζα) , οπότε δεν χρειάζεται σχετικηστικά μοντέλα για να περιγραφεί. Μας αρκεί η Νευτώνια κλασσική φυσική για να περιγράψουμε και να μαντέψουμε σε ένα σύστημα την συμπερηφορά του.

Βέβαια υπάρχουν πολλά φαινόμενα που η ανθρωπότητα δεν μπορούσε να εξηγήσει μέχρι και πρόσφατα με τη γνωστή κλάσσική φυσική (πχ. Γιατί το φεγγάρι ‘βγαίνει’ από διαφορετικό μέρος κάθε φορά και με διαφορετική απόσταση από την γή. Ο κακομοίρης ο Laplace είχε φάει τρελή φρίκη που δεν έβρισκε κάτι περιοδικό στην κίνηση του …μέχρι που βγήκε ο Πουανκαρέ στη πιάτσα !!! ) έτσι έδινε ένα μυθικό χαρακτήρα στο φαινόμενο (πχ. το Βόρειο σέλας θεωρούνταν ότι ήταν η λάμψεις των ασπίδων των μυθικών Βαλκυριών καθώς ίππευαν προς το Βαλχάλα). Όλα αυτά άλλαξαν πολύ πολύ σιγά πρώτα στην αντίληψη του ανθρώπινου μυαλού για τι είναι  σταθερό στο κόσμο και τι όχι .( κάπου εδώ νομίζω ότι το έχω χάσει και πρέπει να μπώ πάλι στο θέμα του μπλόγκ ..που για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα είναι για το πόσο τυχαίο είναι ένα συμβάν στον μεσόκοσμο! )

Μέχρι σήμερα σε όσα έχω διαβάσει υπήρχε ένα μεγάλος διαχωρισμός. Το σύμπαν διέπεται από ντερτεμινισμό ? ( η αντίληψη ότι αν σε ένα σύστημα πχ. Τη κλήρωση του Τζόκερ  ξέρουμε  τις κινήσεις κάθε μορίου αέρα , την κίνηση της γής και γενικότερα όλες τις συνθήκες  που  το χαρακτηρίζουν ,μπορούμε να βρούμε το νούμερο της μπάλλας που θα βγεί..)  ή από χάος και φαινόμενα πεταλούδας? (αυτό δεν το εξηγώ ..βαριέμαι ) όλα είναι τυχαία και μια απλή κίνηση επηρεάζει το αποτέλεσμα τόσο πολύ που δεν μπορούμε να το προβλέψουμε? Γενικότερα πιστεύω το δεύτερο ή μάλλον  σε μια πιο πλήρη θεωρία του δεύτερου..έλα που όμως συμβαίνουν κάποιες φορές πράγματα που συνδυάζουν  το τυχαίο με το μοιραίο.

Για να εξηγηθώ καλύτερα έχω νιώσει κάποιες φορές ότι πραγματικά το σύμπαν συνομωτεί…δεν γίνεται μια τυχαία αλλήλουχία γεγονότων να οδηγεί σε κάτι που θέλεις να συμβεί από πολύ πρίν και αυτό να συμβαίνει χωρίς να το προγραμματίσεις με κάποιο τρόπο. Σε αυτό το σημείο είμαι σίγουρος ότι  δεν έχετε καταλάβει καθόλου τι θέλω να πώ οπότε θα σας  πω μια πραγματική ιστορία που είχα διαβάσει κάπου…είναι βέβαια λίγο μακάβρια

Κάποτε ένας τύπος αγαπούσε μια κοπέλα (την έχω διαβάσει με κανονικά ονομάτα και χρονολογίες ε) και πηγέ σπίτι της να την ζητήσει σε γάμο. Ο πατέρας της αντίδρούσε όμως και καθώς καυγάδιζαν , έβγαλε ένα όπλο και πήγε να τον πυροβολήσει.Η κοπέλα βλέποντας αυτό έσπρωξε τον πατέρα της και η σφαίρα σφήνωσε σε ένα δέντρο παραδίπλα . Τα χρόνια πέρασαν και το ζευγάρι είχε παντρευτεί πια. Το δέντρο όμως ήταν ακόμα εκεί και η σφαίρα ακόμα σφηνωμένη. Ο άντρας δεν μπορούσε να το ξεπεράσει εκείνο το γεγονός και ήθελε να βγάλει το δέντρο για να μη του θυμίζει το συμβάν. Έτσι και έβαλε δυναμίτη στο δέντρο (η ιστορία λέει ότι ήταν πολύ μεγάλο δέντρο)  και καθώς εξεράγει η σφαίρα έφυγε από το δέντρο και σφηνώθηκε στο μέτωπο του άντρα. Μοίρα ή τυχαίο γεγονός?  Το άρθρο μιλούσε για μια νέα αντίληψη αυτή της ‘συμπτωματικότητας ‘ . Δυστηχώς  δεν έχω διαβάσει για αυτή  και δεν μπορώ να πω περισσότερα.

Πραγματικά δεν ξέρω τι μπορεί να ισχύει, αυτό που πιστεύω αυτή  τη χρονική στιγμή είναι ότι η φύση ακροβατεί μεταξύ τυχαίων γεγονότων και ‘μοίρας’,  χάους και συμμετρίας…το ένα απαιτεί το άλλο για να λειτουργήσει η μηχανή του κόσμου.

ΥΓ: Αυτό το post ανήκει σε μια νέα κατηγορία posts που θα περιγράφουν  τη φυσική και τη σχέση της με τον κόσμο ..όσοι πιστοί προσέλθεται

ΥΓ2: Χτές διάβασα ένα παλιό post σε κάποιο blog για την ιστορία της Κόμης της Βερενίκης (αστερισμός)..δεν ήξερα ότι ένα όνομα έκρυβε μια τόσο ωραία ιστορία!